Franklin Templeton

Amerykański gigant Franklin Templeton posida około trzydziesto procentowy udział w rynku zagranicznych funduszy w Polsce. Takie procentowe i nie małe posiadanie tak znanych funduszy w naszym kraju powoduje to, że otwierają się nowe szane i możliwości w Polsce. Możliwości to przede wszystkim około 300 miejsc pracy i wprowadzenie funduszy w walucie polskiej.

Wprowadzonych zostanie siedem fuduszy w których można inwestować w złotych. Powodem zainteresowania się rynkiem polskim przez amerykańskiego giganta jest chęć dania możliwości inwestowania w globalne fundusze inwestycyjne bez ryzyka kursowego. Daje to możliwości inwestowania przez bezpośredni dostęp do rynków zagranicznych bez barier. Powiekszona zostanie sieć dystrybucji i przez 2 lata te 30-40% aktywa stanowiły właśnie fundusze złotowe. Celem Franklin Templeton jest dotarcie do największych banków, nowych klientów w postaci ubezpieczycieli, i sieć niezależnych doradców.

Dla polaków jednak to może być zbyt nieufny inwestor na naszym rynku. Bowiem nie ufamy do końca obcym firmom i nie powierzamy im swoich oszczędności. Polacy wciąż niewiele inwestują na zagranicznych rynkach.W naszych oczach to nadal zagraniczna firma, która oferuje swoje produkty zagranicą.

Ale to nie powinno powstrzymać rozwóju zaplanowanych inwestycji przez Franklin Templeton. Już w 2007 roku powstało biuro(około 180 osób), które pracuje na potrzeby całej Europy. Dalsze plany rozwoju to miedzy innymi powiększenie biura i zatrudnienie do około 500 ludzi.

Na podstawie badania przeprowadzonego przez Deloitte można z całą pewnością dowiedzieć się jak banki traktują potencjalnego klienta, który idąc do banku z określoną potrzebom na określony produkt bankowy, oczekuje czegoś więcej niż w garści masę ulotek i informacji nieaktualnych bądź nie dokońca sprofilowanych na potrzeby na jakie zgłosił się właśnie w tym, a nie innym banku.
Badanie miało na celu sprawdzenie czy jako potencjalny inwestor indywidualny w postaci klienta,  zostanie on  potraktowany zgodnie z unijnymi standardami.  I co się okazało?

• 9/10 doradców nie informuje klienta o wystepowaniu konfliktu interesu. Konflikt interesów można tłumaczyć w ten sposób, że często doradcy kuszeni pokusą finansową przez fundusze emerytalne sprzedaję ich produkty bez informowania klienta o tych powiązaniach. Jest to legalny proceder lecz klient powinien o tych powiązaniach wiedzieć.
• 8/10 doradców manipuluje klientem na korzyść banku. Chodzi tu o mieszanie faktów z własna opinią, gdzie taka granica pomiędzy fantazją a faktami jest przez potencjalnego klienta niezuważalna. Klient musi posiadać świadomość zawierania umowy, ale do tego końcowego procederu musi wiedzieć szereg aktualnych danych, dzieki którym będzie mógł świadomie podpisać umowę i wziąć na siebie pełną odpowiedzialność kredytową.
• Do kolejnych wykroczeń, inaczej mówiąc praktyk stosowanych przez doradców można zaliczyć:  pośpiech klientów do podpisania umowy przy jednoczesnym nieczytaniu umowy, prospektów emisyjnych spółek ani podsumowanych do podpisania oświadczeń o świadomości podejmowania ryzyka. Kolejnym przykładem jest zachwalanie produktów, które w przeszłości były zyskowne.

Markets in Financial Instruments Directive – MIFID to dyrektywa unijna, która weszła w życie 20 października. Ma na celu ochrone inwestorów, promowanie dalszej konkurencji w sektorze usług finansowych oraz zwiększona przejrzystość rynku. Dyrektywa MiFID dotyczy prawie wszystkich instrumentów finansowych i usług inwestycyjnych.
Więc, wszystkie reguły które są nagminnie łamane zmienią się. Doradcy będą musieli wnieść jak najwięcej starań, aby wszelkie informację przekazywane  potencjalnym klientom były jak najbardziej aktualne, rzetelne oraz w pełni adekwantne do rzeczywistości.